سألته عن الجنب يحمل الركوة او التور ، فيدخل اصبعه فيه . قال : ان كانت يده قذرة فاهرقه . « 1 » از امام صادق ( ع ) درباره شخصى جُنُب سؤال كردم كه مشك يا ظرف آبى را حمل مىكند و انگشتش را درون آن مىكند ، [ حكم آن چيست ؟ ] حضرت فرمود : اگر دستش نجس است آب را بايد دور بريزد . جواب : اين روايات بر بقاء عين نجاست در دست حمل مىشوند ، زيرا واژه « قذارت » و « نظافت » اگر حقيقت شرعيه در آنها منتفى باشد ، بايد معناى عرفى و لغوى را در نظر گرفت ؛ از نظر عرف و لغت زمانى حكم به قذارت دست مىشود كه عين نجاست باقى باشد . « نظافت » و « نزاهت » نيز زمانى به كار مىروند كه عين نجاست از بين برود . ( ب ) در خبر عمار ذكر شده است : « اگر موشى كه پوست آن شكافته شده و در آب افتاده باشد ، اگر لباسى در آن آب بيفتد ، بايد شسته شود » . عمار ساباطى از امام صادق ( ع ) درباره شخصى سؤال كرد كه از ظرف آبى ، كه در آن موشى مرده و پوست آن شكافته شده است ، چندين مرتبه وضو مىگيرد و لباسش را نيز مىشويد و حتّى با آن غسل مىكند ، حكم آن چيست ؟ حضرت فرمود : إن كان رآها في الإناء قبل ان يغتسل او يتوضأ أو يغسل ثيابه ثم فعل ذلك بعد ما رآها في الإناء فعليه ان يغسل ثيابه و يغسل كلّما اصابه ذلك الماء ويعيد الوضوء والصلاة . . . .

--> ( 1 ) . همان 1 : 37 .